Beata Korybko: tekst piosenki poetyckiej

Przecież wczoraj płynęłaś tak leciutko myślami spod ołtarza zadumań rozmodlone spojrzenia każdym gestem mnie chciałaś oczarować omamić każdy dotyk jedwabną szatę sukni przywdziewał

ref.:

Oddaleni o oddech przybliżeni o szeptwyczuwamy tęsknotę naszych ciał może serc przybliżeni o dotyk oddaleni o grzech świt nam zaparzył kawę pachnie koroną drzew

Miękły w dłoni koronki chociaż sztywne być chciałyna granicy niepewność w piruetach szalonych nagłe bicie zegara dźwięków srebrny ornament których cisza bezmyślna brakiem słów nie dogoni

Wyjątkowy wieczór w "Jamie Michalika" miał miejsce 31 sierpnia 2010 roku. Na widowni zaciekawieni słuchacze, oczekujący na wydarzenie - jak w nowym miejscu wypadnie spektakl, który widzieli już słuchacze w Art Club Jacek i Cieplarni w Krakowie. Stąmtąd artyści wywędrowali do "Jamy Michalika", serdecznie przyjęci przez jej właściciela - Stanisława Jerzego Kulisia.

Klimat "Jamy Michalika" miejsca emanuje poezją. Daje tło la belle epoque. Przyćmione światła witraży i lamp, mała scenka z secesyjną kurtynką. Oto w takiej scenerii pojawiają się oni, eleganckie panie w sukniach wieczorowych przy stolikach, na których stoją lampki wina w wysmuklych kieliszkach... Artyści kolejno śpiewają poetyckie piosenki. O czym? O życiu, o miłości, marzeniach, małych i wielkich radościach...W ostatnim akcie spektaklu towarzyszyć im będzie mężczyzna...

Nie będę oceniał walorów muzycznych i wokalnych przedstawienia. Istotne jest odczucie, ze całość ładnie złożyła się na pewną artystyczną całość, która sprawiała wszystkim przyjemność słuchania i patrzenia.

Oto pierwsza Muza śpiewu i poezji - młoda dziewczyna o czarnych oczach i włosach - skośnooka gdańszczanka, obecnie krakowska studentka. Oto druga Muza - blondynka, studentka PWST w Krakowie. Trzecia - to pianistka. Czwarta Muza - tylko recytująca wiersze jest jednocześnie reżyserem spektaklu. Po spektaklu na scenę dotarł także gość specjalny wieczoru - artysta rysownik i malarz prosto z Paryża. Tchnie od niego klimatami znad Sekwany, światowością. Jest czas na wspólne sesje zdjęciowe z lekkim posmakiem inscenizacji aktorskiej.

Zaciekawieni są tym wszystkim także "zwykli" goście "Jamy Michalika", którzy podczas posiłku przyglądają się poczynaniom artystów i fotoreporterów. Artyści chętnie "snują" się po "Jamie", posiaduja, a nawet polegują i poslusznie pozują na tle bibelotów, obrazów, karykatur, kwiatów, lamp i witraży.

Na zakończenie - także poza głównym spektaklem - a mimo to rzecz także piękną - usłyszymy My, którzy bylismy do nocnych Markow podobni, improwizację na fortepianie w modernistycznym klimacie - który - o dziwo też wpasowuje się w to wnętrze - bez okien, a jednak otwarte, przestrzenne, plastyczne. Warto to zobaczyć, przeżyć znów - w każdy ostatni wtorek miesiąca o 18.


Tekst: Wiesław Adamik fotografie: Piotr Adamczyk, Wiesław Adamik
 

Zdjęcia w Galerii - zdjęcie w logo artykulu przedstawia efekt pracy fotoreporterów, ktorzy zaprosili po spektaklu wybrane osoby do wspólnych sesji zdjęciowych.

Utwory śpiewane w "Jamie Michalika" - 2010 w programie spektaklu poetyckiego
Spektakl "Na karuzeli kręci się życie" – obok tytułów nazwiska wykonawców piosenek

Dwa bieguny

Mokra bossa nova – Ilona Gawlik
Nostalgia wino i jazz – Eliza Duchnowska
Życie jak poker
Trzydzieści wiosen – Agata Klimczak
Tet a tet – Eliza Duchnowska

Spowiedź
Prosze Pana – Agata Klimczak
Nastrój

Westchnienie – Ilona Gawlik
Kołysanka – Eliza Duchnowska
Tęsknota – Ilona Gawlik
Moment
Różnica – Paweł Kowalczyk

Mów do mnie jeszcze
Na styku palca z klawiszem - Agata Klimczak
Fortepiany - Ilona Gawlik
Prośba - Agata Klimczak
To za wcześnie mój mily...